Hayal mi? Kuralım.

Sürekli bir şeyler alırken harcadığımız para, o parayı kazanmak için harcadığımız zaman yani ömrümüzdür aslında. Tamam doğru. Peki sürekli kurduğumuz hayaller ne? Onları da kurmak için ömrümüzden harcamıyor muyuz? Bu zamana kadar kurduğun hayalleri düşün mesela. Onları düşünmek için harcadığın zaman onları düşünürken harcadığın hislerin yanında hiçbir şey. Hayal kurarken hislerimizden harcarız. O hisleri sağlayan ruhumuzdan harcarız. Sürekli alışveriş yapmak, hayal kurmaktan daha ucuz aslında. Çünkü boş yere harcadığımız duyguların yerine yenisi asla gelmiyor. Benzerleri gelse dahi asla aynısı olmuyor. En güzel duygularımızı, güzel olması şart değil kötü de olsa tüm duygularımızı sürekli hayal kurarak, sürekli benzer şeyleri düşünerek tükettiğimizde yaşarken kullanacak ne bulacağız?

Ulucami'de Zamanı Durdurmak

Bursa'ya ayak bastığında önce Tophane'deki Osman ve Orhan Gazi'den destur almadan rotanı
belirleyemez, gezmeye başlayamazsın. Peki ya sonrası mı?
Ulucami.
İkinci evim dediğim, huzur bulduğum.
Kapısından Besmele ile girdiğim, Hamd ile çıktığım.
Bu mekanda zaman yavaşlar, acele hareket edemezsin, hızlı düşünemezsin.
İmamın eşsiz sesiyle okuduğu Kur'an, şadırvandaki su sesine karışır. İçten içe kaynayan su, her
zaman en güzel bestesini çalar misafirlerine. Kalabalığın konuşmaları ise kulağa musikî şeklinde
gelir, sözler anlaşılmaz.
Dev vav harfinin altında Hızır (as) 'ı , ahşap oymalı hutbesinde parmaklarını gezdirirken Somuncu
babayı, mihrabını incelerken Süleyman Çelebi'yi, Kâbe örtüsünde Yavuz Sultan Selim'i, adımlarınla
içeriyi arşınlarken Yıldırım Beyazıt'ı, Emir Sultan'ı, hissedersin.
Ruhsal olarak yorgun hissettiğim zamanlar, geçerdim pencere kenarına bağdaş kurar ve caminin
içinde gözlerimi gezdirirdim sonra da dışarıdaki koşuşturmalı hayatı..Hayattan kısa süreliğine
soyutlanıp sadece izleyici ve şahit olmuşundur. Kafanda hiçbir olumsuz düşünce kalmamıştır,
gerçi zihninde hiçbir düşünce kalmamıştır. Bu kısa süreli hipnozdan sonra bilirsin ki; içeri girerken
ayakkabınla beraber kapıda bıraktığın bütün dertlerin olanca ihtişamıyla duruyordur. Ama artık
çok da umrunda olmayacak, üzerinde uzun uzun düşünmeye değer bulmayacaksındır.
Olan olmuş, olacak olan da zaten olacaktır.

Hilal GÜLÇİÇEK

Yaz Benimse Kış Da Benden

Arabanın üstüne düşen yağmur damlaları eşliğinde uyumaya çalışıyorum. Bi yerde tıkırdayan yağmur sesi bana hep çocukluğumu, çocukken yaylada babaannemle birlikte kaldığım zamanları hatırlatır. Huzurlu bi uyku vardı o anlarda yine aynı huzurla uyumaya çalışıyorum ama bu sefer biraz rahatsız bi ortamda. İlk defa arabada uyuyorum. İlk defa kendi arabamda uyuyorum. Tabi uyuyabilirsem. Dışarıdaki köpek sesleri hiç bitmiyor ıslandıkça daha çok havlıyorlar.

Burada olmak güzeldi, benim için farklı bi deneyimdi. Daha güzel olabilirdi ama olmadı, olanla yetinmek zorunda kaldım. Birini yolda yolculukta tanırsın en iyi. Evet tanıdım ama kendini gizleyen gizlemeye çalışan birini ne kadar tanıyabilirsin ki nerede olursan ol, bi noktada hep gizli kalacaktır. Yarım kalacaktır. İstediğin kadar yarım kal benim canımı acıtan ya da umursadığım bi olay değilmişsin bunu net bi şekilde anladım. Yine kendi kendime yazdığım yazılar, birine hitaben yazılan cümlelere dönmeye başladı. Ben kendimi anlatırken en çok bu hatayı yapıyorum sanırım. Kendimi birine anlatmaya çalışıyorum. Halbuki benane! Ya da senane!

Kafamın içinde dönen anlarda, hep bir oyun hep bir eğlence hep bir dalga geçiş var. En çok da kendimle dalga geçmezse nasıl nefes alacağım bilmiyorum. İnsanlara iyimserlik aşılarken kendimden fazlaca verdiğimi fark ediyorum çoğu zaman sonra ne mi oluyor. Öyle bi an geliyor ki içimdeki karamsarlıkta boğulduğumu hissediyorum. Yavaş yavaş gelen yok oluş daha açık nasıl ifade edilebilir ki. Ama ben bunun da üstesinden geliyorum. Bu yıkıklığımla da dalga geçerek. Çünkü bugün bir cümle okudum doğruluğunu bildiğim aslında her zaman aklımda olanın kelimelerle ifade edilmiş haliydi " Bu vakit geçip gidecek."

Hangi an olursa olsun bu vakit gerçekten geçip gidecek, izin mi vereceksin bu bedbahtlığa, bu karamsarlığa bu mutsuzluğa. Ben vermem. Veremem.

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

My Dreams World

İnsanlar büyüdükçe hayal dünyaları küçülür. Genelde bunun böyle olduğunu söylerler, ben olmaması için elimden geleni yapıyorum. Yeryüzünde gerçek olmayacak her ihtimale inanıyorum yoksa akıl sağlığımı korumam mümkün olmaz. 

Gerçeklerden uzak durmak da sürekli olarak mümkün olmadığı için arada ciddi tosluyorum duvara. Hayatın gerçekleri. Baamm! Şu hayatın aslında düşündüğümüz ya da içinde bulunduğumuz gibi olmadığını anladığımız anlar. Şunu iyice öğrenmemiz gerekiyor ki başkalarının hatalarından biz sorumlu değiliz. Neden olalım. Birbirinden bağımsız ayrı hayatların kendi yaptığı seçimler bunlar.

Diğer insanların tercihleri sebebiyle bunu kendine dert edinen salaklarız biz sadece. Salak olduğumu fark ettim yine. Bu sebepler artık umrumda olmayacak. ( NOT: Yine 3 dakika sürecek kurallarımdan biri daha.) İnsan neyse o sonuçta değişmez.

Başkalarının gerçeklerini kendi dünyama sokamam. Ben en iyisi sonsuz hayal dünyama geri döneyim...

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

Ocağımdaki Yemekler

Ocakta üç tencere var. İlk kapağı açtım; dünden kalan dolma, ikincide hiçbir şeysiz patates, diğerinde de çok kötü görünen makarna. Ve dedim ki yeniden blog yazmalıyım. Çünkü hayatta her zaman güzel şeyler olmak zorunda değil, olanı paylaşmak için zaten güzelleştirmek de bizim elimizde. Önce odama gelip bilgisayarı açtım sonra mutfağa dönüp makarnayı yoğurtla süsledim. Lavabonun içi de olduğu gibi bulaşık doluydu ama neyse ki böyle şeyleri dert etmek için fazla bekarım. 

Aslında oldukça yorgun ve yaşlı hissetmem gerekirken kendimi olması gerekenden daha genç, daha dinç hissediyor olmam bazen tuhaf geliyor. Daha yapacağım milyon tane genç işi olay var. Bir sürü de kurulması gereken hayal varken yaşlanmak başka bahara kaldı artık. 

Adrenalin dolu yapılacak işlerden örnek vermem gerekirse ben ilk olarak 2011 yılında 7 sene önce yamaç paraşütü yaptım. Çok güzeldi. Muhteşemdi. Ama gel gör ki yamaç paraşütü eğitimi için bu sene kayıt yaptırdım. Aradan geçen yedi sene içinde daha önemli ne yaptım? Daha güzel ne yaptım? Kendim için ne yaptım? Eğer yedi sene önce eğitim alıp pilot olsaydım yedi senedir uçuyor olacaktım. Yedi senedir uçamadığım için ertelemenin verdiği pişmanlığı derinden hissediyorum. 

Kendime değer katacak hiçbir şeyi ertelememe konusunda keskin kararlar aldım yine. Uygulama sürem: odamdan çıkıp mutfağa gidip bir bardak su doldurana kadar. Çünkü ben = üşengeçlik= ertelemek =ben. Olay dönüp dolaşıp ben de bitiyor yani. Buralarda, yazın hayatımda sürekliliği sağlayamam da hep bu sebepten. Biraz da çabuk sıkılan biri olmamdan. Yazın hayatı deyince sanki yılların yazarıymışım gibi oldu ama o olaya bir hayli uzak bir noktadayım. Kelimelerden çok sayılarla oldu şimdiye kadar işim. Bu sebeple hep kafamın içinde kaldı kelimelerim. Neyse şimdilik...

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

Faruk Onur'un 1.Yaş Günü- Amigurumi Hediyem

Benim acayip tatlı, oldukça şeker bi yeğenim var. Faruk Onur benim kuzenimin çocuğu ama yakın çevrede elimizde olan tek bebek olunca kıymetlinin de kıymetlisi bi durumu var. Olsa başka bebek elimizde onları da eminim çok severiz ama Faruk Onur ilk ve tek bizim için.

Faruk Onur'un doğum günü için hazırlık yapmaya belki Ocak belki de Aralık aylarından başlamış olabiliriz. Bebek süsleriyle ya da hediyelerle ilgili ne görsem aklımdaydı hep doğum günü. Ablam da aylar öncesinden belirledi konsepti 'Cars'.Bizim aldığımız hediyeler de parça parça aylar öncesinden alınmaya başlanan şeyler oldu. Ama asıl hediyeye gelecek olursak. Ben 14 marttaki doğum günü için Şubattan başladım hazırlamaya.

F A R U K  ❤️️  O N U R

❄️️❄️️Tam Bahar Geldi Derken ❄️️❄️️

❄️️❄️️

''Mart kapıdan baktırır, kazma kürek yaktırır.'' demiş atalarımız boşa da dememiş olduklarını her sene mart ispatlıyor bize. 

Bugünden Haberler ☘️

Yep yep!

Şunların güzelliğine bakın.

Biri bana bundan yapsa asla hayır demem.

Yemelik değil de sanki karşısına oturup izlemelik.

❤️️

Uzun zamandır blog yazıyorum. 10 Mart 2013'te açmıştım sayfamı. Bu ay 4 yıl bitti. Sayfama bakınca çok bir şey yok artık. Yazdığım ilk iki yıl yüzlerce yayın paylaştım, sonra da geçmişi saklamamak gerektiğini düşünüp neredeyse hepsini silmiştim geçen sene. Bu sene tekrar başladım paylaşmaya.

Aslında başıma ufak bi teknoloji kazası geldi ve ben kendimi yine blog aleminde buldum. Bu durumdan oldukça memnunum. Yazmayı bırakmayı düşünmüyorum şimdilik.

Bir kaç gündür oldukça yoğun zaman geçiriyorum. O yüzden yine planlanan yazılar aksadı. 

Zaten benim yaptığım planlar hep aksıyor hep erteleniyor. Bu durum benim için ilk değil, son da olmayacak. Beklemek benim işim! Plan yapmak da benim işim. Her ikisi sürekli çatışma halinde.

Bugün iş konusunda daha çooook bekleyeceğimin haberini aldım. Olsun dedim sonra kendime bu belki de fırsat olabilir hayatımı daha da güzelleştirmek için. Bazı şeyleri yeniden alışkanlık haline getirmem gerekiyor. Kararlılıkla uygulamalıyım. 

Kendimi ve hayatımı güzelleştirmek için önümde iki ay var diye düşünüp, planlarımı buna göre yapacağım. 

❤️️

                                           ☀️️Sevdiklerimle daha çok zaman geçireceğim.

                                           ☀️️Kendime vakit ayıracağım.

                                           ☀️️Bol bol spor yapacağım.

                                           ☀️️Yeni aldığım kitaplarımı okuyacağım.

                                           ☀️️Düzenli namaz kılacağım.

                                           ☀️️Düzenli Kuran okuyacağım.

                                           ☀️️Tez konumla ilgili araştırmalar yapacağım.

                                           ☀️️Yapmayı düşündüğüm tarih araştırmalarına da başlarım belki

                                               ☀️️Cilt bakımımı aksatmayacağım.

                                           ☀️️Daha çok mutlu olacağım.

                                           ☀️️Daha çok mutlu edeceğim.

❤️️

☘️Tüm bunlar için her fırsat değerlendirilmeli.☘️

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

Enerji Veren Müzik ** İnna~~Gimme Gimme

İnsan her zaman maksimum enerji modunda olmuyor. Eğer öyle bir seçenek olsaydı sadece o modu aktif tutardım ki maalesef öyle bir programlamaya sahip değiliz. 

Kendimi düşük hissettiğimde enerjimi yükseltmek için türlü yöntemler denediğim doğrudur. Bu kısımdan pek bahsetmeye gerek yok şimdilik sadece tek yöntemi söyleyeceğim. O da hareketli bir müzik! 

İşte son zamanlarda en çok dinlediğim. 

Ne zaman müzik açmak istesem ya da enerji verecek, canlandıracak bir şeye ihtiyaç duysam müzik dinlemeye İnna'dan başlıyorum.

Klipte kullanılan renkler de son derece etkili enerji kazandırmakta. 

Eğlenceli bir şarkı. 

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

Boş Koltuk~~J.K.Rowling

Kitabın arka kapağında da belirtildiği gibi:

 '' Küçük bir kasaba hakkında büyük bir roman!''

Parça parça kasabada yaşayan, olaylarda etkin olan her insanı anlatıyor kitap. Farklı aileleri, farklı insanları detaylı bir şekilde işlemiş J.K.Rowling.

591 sayfalık kitabın ortalarından sonra ne zaman bitecek düşüncesine dalıyor insan. Bazı kısımlar durağan ve sıkıcı geliyor. Ama ara ara oldukça hareketli bi hal alıyor. 

Bir belediye meclis üyesi aniden ölüyor ve ardından olaylar başlıyor. 

Ben bazı kitapları okurken son sayfayı merak eder okurum. Bu kitapta da artık bitmeyecek mi diye düşünürken son iki sayfaya bir göz attım. Tüm sıkıntıların biteceğini güzel bir sonun beklediğini düşünürken olaylar öyle bir hal aldı ki inanamadım sonuna. Tam bir kasaba trajedisi.

Önce kitabın sonunu okuyan insanlar için büyük bir darbe.

Bazı yerlerde sürükleyip götürse de okumayı bıraktığım zaman hala bitmemiş olması bıkkınlık verdi kitabın. Sonunu bugün okudum. Böylesine uzun bir kitap okuyacağım zaman onun fantastik ya da daha fazla entrikalarla dolu olmasını tercih ederim. Boş Koltuk ise oldukça gerçekçi bir kitap olduğu içindi tüm bıkkınlığım muhtemelen. 

Gerçek hayatta bu insanlar gerçekten var. Bunu biliyor olmak asıl can sıkıcı nokta.

Kitaptaki olaylar ve kişiler hakkında detay vermek istemiyorum okuyacak olanlar için. 

Okunması gereken bir roman.

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

❤️️ Amigurumi Harfler ❤️️

Uzun zamandır örgü işlerine meraklıyım. Amigurumi işine el atmaya cesaret edemiyordum bunca zamandır. Martta kuzenimin oğlunun doğum günü var ve instagramda gezerken amigurumi harflerin şablonlarını gördüm tesadüfen. Doğum günü için harika bir hediye olur diye düşündüm. 

Sonuçta tam olmasa da ben bir halayım.

Şablonları paylaşan sayfa 3mhobbytherapy . Sayesinde ben de amigurumiye başladım. Teknik olarak sadece sık iğne örüyoruz. İp olarak da Bonbon'un amigurumi oyuncak ipini aldım. İplerde 2.5 yazıyor ama ben 3.5 numara tığ ile örüyorum. 

Çeşitli oyuncak figürlerine daha sonra başlamak istiyorum. Kuzular, tavşanlar falan yapıyorlar, çok tatlı oluyor.

❤️️

Harfleri buraya da koymak istedim hem daha çok insan faydalanabilir hem de benim için arşiv gibi olsun istedim. Şu aralar teknoloji konusunda şansım yaver gitmiyor. Eski telefonumda 3500 civarı fotoğrafı yok ettim yanlışlıkla. Yeni telefonum da serviste.   

Kırmızı Pazartesi ~~~Gabriel Garcia Marquez

Gabriel Garcia Marquez.

Kendisiyle tanışmam Yüzyıllık Yalnızlık ile oldu. Ve yazara hayran olmamak elde değil.

Birçok insan için oldukça yorucu karmaşık bir anlatımı var. Benim için öyle değil. Sonuçta herkes yapamaz bunu. 

Kırmızı Pazartesi de insanda şaşkınlık uyandıran bir öykü. Bir insanın öldürülüşünü anlatıyor. Aslında o küçük kasabada yaşayan herkes de biliyor adamın öldürüleceğini. ''Santiago Nasar'' ölecek olan adamın ismi, kitabın başlangıcı:

''Santiago Nasar, onu öldürecekleri gün, piskoposun geleceği gemiyi karşılamak için sabah saat 05:30'da kalkmıştı.''

Sürpriz son bekleyenler için yazılmamış olsa da öyle sürükleyici bir şekilde ilerliyor. İkiz kardeşler Santiago Nasar'ı öldüreceklerini kime söylediyse, sonunu bildiğim halde yine de içimde bir umut yeşerdi belki biri durdurabilir diye. Oysa ki zaten ölecekti, biliyordum. Sanki ben öyle düşündükçe kitabın 35 yıllık sonu değişecekmiş gibi.

Şimdi düşününce gülüyorum kendime.

:)

Tüm kasaba biliyordu, neredeyse herkes hatta öldürülmeden önce karşılaşan insanlar bile biliyordu ama kimse uyarmadı. Kimse inanmadı onu öldüreceklerine, kimse durdurmaya çalışmadı katilleri.  Herkes nasıl oluyor da böylesine umursamaz oluyor, bu nasıl boşvermişlik. Aslında umursamamak değil başka bir şey, tarif edemediğim bir şey. 

Kitaplardaki ya da filmlerdeki olaylarda ben hep kendimi düşünürüm. Kendimi onların yerine koyarım. Birisi bana birini öldüreceğini söylese ben ne yapardım diye düşündüm. Şaşırmak, duruma göre inanmamak veya polise gitmek aklınıza gelebilecek birçok tepki var kitapta hepsiyle karşılaşıyorsunuz zaten. Tüm bunlara rağmen adam öldü. Engellenmesi çok kolay olduğu için inanması zor bir cinayet.

Marquez yine beni şaşkınlık ve hayranlık içinde bıraktı. Nobel kendisine biraz geç verilmiş bence, ödül almadan önce de geçirdiği 20 yıllık bi yayın hayatı var. 

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

Olağanüstü Bir Gece ~~~ Stefan Zweg

Ocak-Şubat-Mart hedefim diye yazdım ama şubatın ortasına kadar hiç kitap okumadım. Aldığım kararları uygulama konusunda oldukça başarılıyım değil mi?

Gerçi bunda o sırada okuduğum kitabın beni çok yormuş olması da etken.

Elimdeki kitabı değiştirdiğim andan itibaren akıcı bir şekilde okumaya devam ettim. Bir hafta içinde üçüncü kitabımı okumaya başladım bile. :)

Olağanüstü Bir Gece ise tam anlamıyla müthiş. Kısa bir zaman dilimi içinde bir adamın hislerinin canlanışını anlatıyor. Kitaptan adrenalinin ne kadar önemli ve gerekli olduğunu anlıyoruz. :) Sadece bu da değil aslında ele alınan gerçek duyguları yansıtan hislerin temelinde birilerini mutlu etmek için yapılan eylemler de yer alıyor. Bu açıdan gençlere okutulması gerekli çünkü ergenlik dönemindeki umursamazlık ve bencillik kimisinde fazlasıyla kalıcı olabiliyor. 

Anlatımın çok iyi olduğuna, kurgunun ve ifadelerin, hislerin derinlemesine anlatımının gerçekliğini ne derece artırdığından bahsetmeme gerek okuyunca hissediyorsunuz. 

Birkaç saat içinde bitiverir.

'' ...İlk kez iyiliğin ve kötülüğün insanın içinde yaratabileceği haz adına ne varsa hepsini hissettim, fakat benim nerelere vardığımı asla bilemeyeceksiniz, beni asla tanıyamayacaksınız: Ey insanlar, siz benim sırrımı nereden bileceksiniz! ''

'' Fakat acı olsun, haz olsun, korku olsun, dehşet veya pişmanlık olsun, hiçbirini tek ve diğerlerinden ayrı hissetmedim, hepsi iç içe geçip erimişti; sadece hissettiğimi, yaşadığımı nefes aldığımı duyuyordum. Ve yıllardır unutmuş olduğum bu en basit, en temel duygu beni sarhoş etti. otuz altı yıllık hayatımın hiçbir anında, canlı olduğumu bu baş döndürücü bir saat boyunca hissettiğim kadar coşkuyla hissetmedim. ''

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

Kahveli Sohbet *

Hadi hadi alın kahvenizi gelin azıcık sohbet edelim..

Aslında söyleyecek çok şey var da böyle bi yazayım deyince zorlanıyor insan. Kısaca bahsedeyim neler yaptığımdan. Hiçbir şey yapmıyorum! Bildiğin hiçbir şey yani. O kadar basit.

❄️️HİÇ'TEN BİR YERDEYİM❄️️

Dünyanın tüm melodileri kulaklarımda dans ediyor.

Çılgınca mutlu olmak, en azından bunu ucundan kıyısından da olsa tatmak çok güzel.

Aslında hissettiğim; yaşadığım haklı gururun yansımaları..

heyecan, sevinç, mutluluk, gurur

En çok da şükür.

Emeklerim karşılık buldu.

❄️️

Allah her çabanın karşılığını verir.

Bekle dedi bekledim.

Sabrım sınırlarını zorladı.

Ama ben pes etmedim.

Çalışmam, çabam değildi belki de.

Vazgeçmeyişimin ödülü bu.

❄️️

2017'nin İlk Hediyesi

^^Hediye zamanı^^

Hediye vermeyi ve almayı çok seven biriyim. Daha çok almayı sevdiğimi itiraf etmeliyim. Kim sevmez ki zaten. :)

Bu hediyem de kuzenime nasipmiş. Aslında bir ay kadar önce internetten kitap alışverişi yapmıştım. Bu kitabı ise çevremde sevebileceğini düşündüğüm insanlar vardı. Bu nedenle iki tane sipariş vermiştim. Ne de olsa Harry potter ile büyüyen bir nesildik. Ben küçükken baktığım her yer Harry potter posterleri ile doluydu. Bu aşşırının aşşırısı hayranlık benden kardeşime, kardeşimden kuzenime, onlardan diğer kuzenlerime bulaştı. Evet ben görevimi yaptım ve nesilden nesile aktardım. Hala severim ama eskisi kadar büyük bi bağımlılığa sahip olduğum söylenemez. Büyüdükçe hayalperest dünyam hiç değişmese de yeni kahramanlar keşfettim artık. Hatta artık haddinden fazla oldular :)

2016

Geçen sene 2016ya girmeden bir iki hafta önce anneannemi kaybettik. Uzun yıllardır kanser hastasıydı, son zamanları çok zor geçmişti. Yoğun bakımda uzun süre geçirdikten sonra pes etti vücudu, çalışan organı kalmamıştı. İşte böyle acıyla başlayan acı dolu bir yıl oldu.
2017'ye dair umutlar büyük. 

❤︎ Ocak'ta ev çok soğuktu. Kaloriferden bahsetmiyorum, manevi soğukluk. Çünkü annem anneannemin vefatını kaldıramadı. Onun için fazlasıyla zor bir süreçti. Ben kendimi tamamen ders çalışmaya vermiş kpss çalışıyordum. Herkes işinde gücünde gibi görünse de annemin içindeki boşluk fazlaca hissediliyordu. Cenazeden sonra teyzemle anneannemin eşyalarını boşaltırken cüzdanından çıkan paradan kardeşime ve bana (ya 20 ya 15 çok hatırlamıyorum ) para verdi teyzem. O parayla kitap alıp ömür boyu saklarım diye düşündüm. Ve ''Şeker Portakalı'' böylece girdi hayatıma. Ocak ayında aldım ve okudum. Anladım ki en doğru tercihi yapmışım. Çünkü benim çocukluğumdaki şeker portakalım anneannemdi, beni o büyüttü. ❤︎ Çok yakın arkadaşlarımdan Sedef'in nişanı vardı ocak sonunda. Ev içinde, çok güzel oldu ve bir çok aşamasına şahit olmak, katkıda bulunmak çok güzel. Bir önceki sene de diğer bir arkadaşımı nişanlamıştım. 

Beklemek

Bugün zor bir cumartesi. 

Dert dolu, göz yaşı dolu.

 En baştan bitik başlamıştım güne. 

Uykudan gözlerim ağrıyarak, başım ağrıyarak uyandım. 

..

Pazar Sohbeti- Gabriel Garcia Marquez-Doğu Avrupa'da Yolculuk*

Dört gündür spor yapmıyorum. Kendimi çok suçlu hissediyorum. 

Ve bu incecik kitap kaç gündür elimde bekliyor, her elime aldığımda 3-4 sayfa ilerleyip bırakıyorum. Bunda yol kitabı olarak kullanmamın da etkisi var tabiki. Zaten arkadaşımı beklerken kitapçıya girip plansız bi şekilde aldım. 

İyi ki de almışım kitap öyle güzel ki.

Eğer tarih sever bir insansanız çok daha dolu dolu, doya doya okursunuz. Açıkçası bitmemesinden memnunum çünkü her elime aldığımda kendi kendime tarihsel büyük bir tartışmanın içinde buluyorum kendimi. 

Bilmeyenler için açıklayayım kitap yazarın ve yanındaki arkadaşlarının demir perde ülkelerine yaptıkları ziyareti anlatıyor. Tabi bu arada demir perde olarak anılan ülkelerin neler olduğu, neden demir perde denildiği konusunda bilgili olarak okumak daha manalı olur. 

Demir perdenin arka planında büyük bir hezimet yatıyor. Büyük bir savaş yatıyor. Tabi ki ikinci dünya savaşından bahsediyorum. Canım Hitler hani ezip geçmişti ya dünyayı. İşte taaa o zamanlara dayanıyor alt yapısı. :)

Savaşlar elbette kötüdür ancak savaş konusunda benzer ( psikopatça) düşüncelere sahip olduğum iki tarihi kişilikten biri Hitler, diğeri de onun İtalyan versiyonu sevgili Mussolini. :) 

Ben kitabı okurken uzak diyarlara dalıp gidiyorum. İçimden kendimle tartışıp konuşuyorum, anlatıyorum. Bildiğimiz olaylar. Savaş falan. Lakin haklı oldukları ve gerçekten güzel şeyler yapmış oldukları konusunda kendimi mükemmel şekilde ikna ettikten sonra bir fark ediyorum ki bir saat geçmiş ve ben sadece 3 sayfa okumuşum. 

Normalde asla asla asla kitapları çizmem karalamam. Lakin kitapta öyle güzel ayrıntılı, olguların ve olayların tahlili var ki ilk defa bir kitapta kalem kullandım. Sonra baktım kitabın her sayfasını karalama ihtimalim var kıyamadım, bıraktım.

Parça parça okumalarımla ne kadar sürer bilmiyorum ama kitap bitsin, daha sonra baştan okuyacağım. Daha aklı selim, tamamen boş olduğum bir zaman, elime kalemi defteri alıp ders çalışır gibi kitap okuyacağım çünkü almam gereken çok not var. 

Galiba benim tarih bölümü okumam gerekiyormuş.

Tarih bölümü de okur muyum bilmiyorum. Önce yüksek lisansı bitirmem lazım. Bu dönemdeki tüm dersleri veririm inşallah. Bi akıma kapıldım gittim 4 ders birden seçtim hangi akla hizmet yaptıysam. Şimdi dönem sonu geldi ve ben yusuf yusuf.. Projeler bekliyor, çalışılacak şeyler bekliyor..Neyse canım dertlenmeyelim hemen hallederiz Allah büyük. :)

Ne diyordum konu çok dağıldı. Bu kitap okunmalı. Dolu dolu bilgi içeriyor, demir perde ruhunu yansıtıyor, anlamak isteyen okusun. 

Hgk Günlükleri'nden sevgilerle...

Kitapyurdu Alışverişim ve Yurtiçi Kargo

Geçen hafta bir akşam kitaplardan konuşuyorduk. Ben de o gün bir kitap bakmıştım ama almamıştım. Aradığım diğer bir kitabı da kitapçıda bulamamıştım. İnternet kitapçıları bir çok kitapsever için vazgeçilmez tabi ki. Ben de Kitapyurdu'nda gezmeye karar verdim malum D&R de kocaman bir arşiv oluşturdum bekliyor. Aynı işlemi burada da yapmazsam için rahat etmezdi. :)

Arkadaşıma hediye edeceğim kitap da dahil olmak üzere 9 kitap sipariş verdim ama kitaplardan biri temin edilemedi. Hediye kitap olduğu için ben temin edilenler gelsin dedim, bulunamayan kitap ücreti ise bir  sonraki alışverişimden düşecekmiş. Sistemlerini beğendim.