Hadi hadi alın kahvenizi gelin azıcık sohbet edelim..
Aslında söyleyecek çok şey var da böyle bi yazayım deyince zorlanıyor insan. Kısaca bahsedeyim neler yaptığımdan. Hiçbir şey yapmıyorum! Bildiğin hiçbir şey yani. O kadar basit.
Hafifçe araladım gözlerimi. Yattığım yerin çaprazında kalan pencereden dışarıda nasıl sert bir rüzgar estiği görülebiliyordu. Ruhumda hissettim bir an. Rüzgar sanki içime doğru esip savuruyordu ortalığı. En azından yanı başımda duran yün kadar kararmamıştı bulutlar. Uzakta bir yerlerde kalmış güneş, gri bulutların altında göz kamaştıran ince bir parlaklık oluşturmuştu. Lakin tüm enerjisi bu kadardı.